Piquet: "In het Engels zingen slaat nergens op"

BILL Awards 2016

Categorie: Horen

Stijn Fraeters

BILL Awards 2016: Piquet

Categorie: Horen

We ontmoeten Piquet in een superhippe, niceneige, zolang-we-het-maar-niet-hipster-noemen koffiezaak in hartje Hasselt. Terwijl de wolken de Limburgse kasseien onderkwijlen, zeveren wij met zangeres Lien Moris en drummer Mattias Jonniaux (of kortweg Jonjo). 

Piquet

Hoewel de groep nog niet zo lang bestaat, hebben ze al een heuse muzikale zoektocht afgelegd. Na enkele omzwervingen in genres die onbenoemd zullen blijven, kwam de oplossing en verlossing in onverwachte vorm. “Een sollicitatiebrief van Jonjo”, grijnst Lien. “Hij repeteerde een keer mee en schreef ons toen een brief waarom hij in de groep wilde en moest komen. Vanaf dan begonnen we langzaamaan onze weg te vinden.” Missing link Jonjo dus.

Hutsepot 

Wat meteen opvalt bij het beluisteren van het nummer Parkiet is de unieke sfeer en klank die Piquet weet voort te brengen. Maar hoe ontstaat zo’n unieke stijl? “Eigenlijk gebeurt dat heel spontaan en organisch”, stelt Jonjo, “juist omdat we elkaar ondertussen zo goed muzikaal aanvoelen. Vooral de voorkeuren van Lien sluipen er in.” 

Namen als The Flaming LipsVin Blanc (of White Wine) en Natacha Atlas worden genoemd. Volgens de zangeres komt de klank voort uit een soort hutsepot allerhande. “Ik verveel me nogal snel, ook qua muziek, dus ga ik telkens weer op zoek naar iets wat me kan boeien. Zo steel ik plezante elementjes met mijn ogen en oren, wat we bij Piquet dan allemaal bij elkaar gooien.” 

"Waarom zou je niet in het Nederlands zingen?"

Een ander in het oor springend aspect van de groep is het betoverende pseudo-Nederlands dat enigmatisch weerklinkt in hun liedjes. Niet bepaald vanzelfsprekend in het door Engels gedomineerde Vlaamse muzieklandschap, waar het zingen in eigen taal bijna als een marginale zonde wordt beschouwd. “Ik deed het zelf ook eerst om te lachen, maar vond het eigenlijk wel leuk”, vertelt Lien lichtjes bedeesd. “Hoe dan ook vind ik het tegenwoordig echt raar om in het Engels te zingen, Nederlands ben je zo gewoon en hoor je elke dag. Ik vraag me nu eigenlijk vaak af waarom je niet in het Nederlands zou zingen.” Jonjo treedt haar daarin bij. “Het is zeker niet slecht om in het Engels te zingen, maar eigenlijk slaat het totaal nergens op.” 

Waarom dan de keuze voor een eigen gecreëerde vorm van het Nederlands? “Ik schrijf veel en haal mijn inspiratie soms uit kleine dingen zoals versprekingen. Onlangs zei mijn moeder “dat is nu eens echt multifucktioneel!”. Zalig vind ik zoiets.” 

"Als de melodie niet goed zit, zal een liedje nooit mooi zijn."

“Maar toch zijn de teksten zeker niet het belangrijkste”, heldert Moris op. “Ze staan voor mij in functie van de melodie. Als die niet goed zit, zal het liedje nooit mooi zijn. Als mensen na een concert vertellen dat ze het goed vonden, maar de tekst niet verstonden, zeg ik “doe dan moeite!” maar eigenlijk ben ik dan al echt tevreden (lacht).”

Piquet is een beloftevolle groep die nog dik gaat scoren, zo denken ook De Standaard en Vice erover. Een BILL Award-nominatie is dan ook niet meer dan logisch. Ook Piquet zelf wil er vol voor gaan. “Momenteel zijn we vooral hard aan het werken achter de schermen. In april brengen we een seven inch uit, waarvoor we graag Kasper De Sutter en Fred Tack willen bedanken. Fredje zit trouwens op Tinder, dames! Daarnaast zal rond die periode ook de videoclip voor het nummer Handwerk uitkomen.”

Vies veel om naar uit te kijken dus!

 

>> Stem op Piquet als jouw favoriet voor de BILL Awards in de categorie Horen.