"Theater Aan Zee was een beetje zoals een ponykamp" - Vito

Interview Vito

Elice Spillebeen

Vito, de jonge band bestaat pas een goed jaar, heeft nog maar twee singles op zijn naam staan, maar verkoopt nu al het ene concert na het andere uit. Twee weken terug gooiden ze grote ogen op Theater Aan Zee waar ze de TAZ Jongmuziekprijs wonnen.

Wij waren benieuwd naar het brein achter Vito en gingen op een schone ochtend in Gent een koffie drinken met frontman Vito Dhaenens en drummer Jelle Vercruysse.  

Hoe ben je begonnen met muziek? 

Vito Dhaenens: “Mijn vader was erg bezig met muziek. Door hem was het constant in mijn omgeving, zo heb ik het opgepikt. De eerste liedjes die ik schreef waren heel Bob Dylan en Woody Gutherie geïnspireerd omdat ik toen een grote fan was van beide zangers. Mijn allereerste nummer was lang, heel lang, verschrikkelijk eigenlijk.”  

Je bent solo begonnen, maar sinds een klein jaar speel je met een band. Hoe is die band tot stand gekomen?

Vito: “Mijn solo-project was niet echt iets waar ik heel ambitieus in was. Ik schreef veel muziek, maar ik wist niet wat ik daarmee wilde doen. Toen ik muziekproductie ben beginnen studeren, ben ik pas voor het eerst echt mijn muziek gaan uitwerken. Ik heb eerst een paar jaar op mezelf wat nummers gemaakt, daarna ben ik beginnen repeteren met muzikanten. Met die eerste muzikanten klikte het echter niet 100%; ik was toen bijna gestopt met Vito omdat ik zodanig aan mijn muziek begon te twijfelen. Ik stond op het punt techno dj te worden omdat ik erg in die wereld zat. Toch besloot ik om mij in te schrijven voor Westtalent. Ik had zoiets van: als ik daarvoor geselecteerd word zal er een soort externe druk zijn; ik probeer het gewoon één keer. Als het nice is, is het nice, en is het niets dan zie ik wel. Die wedstrijd heeft ervoor gezorgd dat we nog bestaan. We hebben uiteindelijk een goeie match gevonden van muzikanten en zijn vertrokken.” 

"Ik stond op het punt techno dj te worden"

Schrijf jij alles als frontman of is ook dat proces meer een groepsgegeven geworden?

Vito: “Ik schrijf alles van nummers, maar daarna evolueert er nog veel. Het is heel organisch. Als we repeteren heb ik meestal een paar akkoorden, een tekst, een melodie en een paar ideeën over hoe ik wil dat het klinkt. De muzikanten vullen dat dan in volgens hun interpretatie. Je kan namelijk nooit letterlijk uitleggen aan een muzikant wat je wil.”

Jelle Vercruysse: “Er is heel veel ruimte voor interpretatie en dat maakt het net leuk.”

Jullie omschrijven jullie sound als Belgicana, een verwijzing naar de Americana. Wat mogen we daaronder verstaan?

Vito: “Dat is eigenlijk Jelle zijn uitvinding. We waren onze vi.be account aan het invullen en moesten daarbij een soort genre op onze muziek plakken. Eigenlijk vinden we het niet zo wijs om muziek te labelen, want dan word je wat in een hokje geduwd. Jelle vond onze muziek wel tegen de Americana leunen, maar die feeling had ik niet helemaal. Toen kwam hij plots met de term Belgicana. Het geeft een open interpretatie aan onze muziek, maar tegelijk kan iedereen zich wel een beeld vormen bij die term, denken we.” 

Jelle: “Het feit dat we zelf een term hebben uitgevonden, zorgt ervoor dat we voor onszelf veel vrijheid hebben gecreëerd. We kunnen het volledig zelf invullen.”

Waarom moeten we Vito live komen zien?

Vito: “Je moet ons eigenlijk live komen zien om onze sound volledig te begrijpen. Volgens mij representeren de online singles niet volledig wie we echt zijn. Als we live spelen hebben we bepaalde erg uitgesponnen nummers en deze typeren ons het meest. Live zijn we een soort van energetische losbarsting.” 

Jullie bestaan nog niet zolang, en hebben pas twee singles op jullie naam uitgebracht. Toch verkochten jullie al de Charlatan uit, en spelen jullie voor goed gevulde zalen. Hoe doen jullie dat?

Vito: “Ik denk omdat we er volledig voor gaan. Er is wel wat mond aan mondreclame en dat prikkelt mensen denk ik. We merken ook dat we een heel divers publiek aanspreken. Onze show in Fort Napoleon was bijvoorbeeld volledig uitverkocht door oudere mensen. Terwijl onze eerste echte fans drie 15-jarige meisjes uit Brugge zijn. Zij komen speciaal naar Gent voor al onze concerten. ” 

Jelle: “Onze muziek is heel toegankelijk zonder dat het plat wordt, denk ik.” 

Jullie hadden het al een paar keer over jullie shows op TAZ. Hoe was dat voor jullie?

Vito: “Dat was mega nice! Het was de allereerste keer dat we vijf dagen met de ganse band hebben samengeleefd. Tot dan hadden we nog nooit echt een ‘bonding’ moment; TAZ heeft dat helemaal goed gemaakt. We speelden er vier shows in vier verschillende settings wat telkens een volledig andere vibe gaf, maar wel heel fijn was.”

Jelle: “Het was zoals een ponykamp waarvan je thuiskomt en een beetje depressief wordt omdat het voorbij is.”

"Een management heeft veel veranderd"

Enkele maanden terug tekenden jullie bij het management van Kontzert, hoe is die relatie tot stand gekomen?

Jelle: “Dat was door Westtalent. We speelde er de finale in De Kreun in Kortrijk en Simon Lamont en Thibault Vanderdonckt waren daar ook. Nadat we hadden gespeeld, kwamen Simon en Thibault ons aanspreken. Eerst hadden ze vooral interesse om ons te boeken voor Kontzert., waarna we een heel eind niets meer terug hoorden. Plots kregen we de vraag of we de eerste band wilden zijn in hun management. Na een keer afspreken, voelden we meteen wel een match. Thibault heeft als manager nog niet heel veel ervaring, maar hij heeft wel enorm veel know-how en contacten in de industrie waardoor hij ons ideaal leek om mee te groeien met ons.”

Vito: “Een management heeft veel veranderd. Hij regelt alles voor ons waardoor wij ons veel meer op de muziek kunnen focussen. Ondertussen is hij ook een goeie vriend geworden. Het voelt een beetje als een grote familie.”

Wat mogen we in de toekomst nog van Vito verwachten?

Vito: “We willen vooral heel veel spelen zodat we geld kunnen sparen om dan misschien een EP op te nemen. Het staat nog niet vast wanneer die eraan komt of wat er zal opstaan, maar uiteindelijk willen we dat wel heel graag.”

Wat wil je nog heel graag bereiken?

Vito: “Eigenlijk gewoon alles. Kunnen blijven verder doen en er zelf veel plezier uithalen.” 

Jelle: “Vooral een toffe, aangename, stabiele muziekcarrière kunnen uitbouwen.” 

#ikluisterbelgisch

Welke Belgische artiest moeten we volgens jullie ontdekken?

Vito: “Maxime de Vos die bij ons synths speelt brengt binnenkort een eigen project uit. De dingen die hij maakt zijn echt zot. Waarschijnlijk ergens oktober/november zal zijn eerste materiaal uitkomen dus daar kijken we erg naar uit. Ze hebben nog geen naam, maar hou hem maar in de gaten.”

Met welke Belgische artiest zouden jullie nog heel graag eens samenwerken?

Vito: “Pim De Wolf, in mijn ogen de beste gitarist die ik al ben tegengekomen in België. Het zou niet raar zijn dat, moesten we een EP opnemen, ik hem er zwaar zou in betrekken op muzikaal vlak.”

Jelle: “Bij ons draait het vooral om een connectie, niet zozeer om een ‘grote’ naam in de industrie. Het moet klikken.”

Nog een laatste vraagje. Je moet kiezen tussen wafels, chocolade, frieten of bier. Wat wordt het?

Jelle: “Frieten dan toch wel, bier kan ik laten vallen.”

Vito: “Ik weet dat niet zo goed. Meestal is het eerst bier drinken en dan frieten eten. Ik zou bier zeggen, alhoewel als ik dan het andere echt nooit meer mag nemen, dan misschien toch frieten.”

 

Vito kan je deze zomer nog live aan het werk zien op: 11/8 Cirque Attack, Ekeren, 18/8 Bellemse Feesten, 26/8 Kiosk Monterey, Gent, 1/9 Endezomer Festival, 8/9 Booty Rave Festival, Kasterlee & 15/9 Leffingeleuren.