Van kippenvel naar dansmomentjes met Rag'n'Bone Man

NOIR Gent

Wij waren met BILL aanwezig op de albumrelease van die ene soul-artiest waar je dit jaar niet naast kon kijken, Rag’n’Bone Man. We kregen er zijn album Human samen met een intieme fotoreeks genaamd Skin, over, wel… skin. Voorgeschoteld in de warme setting van NOIR in Gent. 

Cosy zetels, een frisse Vedett en de noten van Rag’n’Bone Man op de achtergrond. Bijna lijkt het alsof het album speciaal voor deze setting is gemaakt. Het radiovolume mag dan ook gerust nog een tikkeltje hoger.

Moet er nog soul zijn?

Dat Rag’n’Bone Man iets losmaakt met zijn stem dat wisten we al na het horen van de knallers Human en Skin. Nu we het volledige album voorgeschoteld krijgen, zijn we er helemaal van overtuigd, deze man heeft een dijk van een stem! Hij ademt soul en bezingt zijn emoties met zo’n intensiteit dat iedere gevoelige snaar in je lichaam wordt geraakt. Zijn teksten zijn zo open en puur, dat je je als luisteraar een beetje voyeur voelt. Met ieder nummer lijk je een pagina uit zijn dagboek te lezen.

Human is de perfecte mix tussen iets hevigere songs en rustigere, soms zelfs volledig akoestische. Negentien van de mooiste parels die je meenemen op een ware reis van kippenvelmomenten afgewisseld met dansmomenten. Van euforie naar melancholie. Onze conclusie: Rag’n’Bone Man, een grootse, imposante verschijning met een heel warm, klein hart.  

Over complexen en schone kantjes: "We’re only human after all"

Er is niet alleen plaats voor de albumrelease, maar ook voor de opening van de foto-expositie die enkele bloggers/vloggers maakten rond Skin. Diezelfde pure, eerlijke openheid vanuit Rag’n’Bone z’n album vinden we ook terug in hun foto’s. Elk afzonderlijk tonen ze ons openlijk hun mooiste lichaamsdeel en wat ze minder knap vinden aan zichzelf. Dat leidt tot heel oprechte en herkenbaar composities.

Wij spreken kort even met twee exposanten: Evy Haesevoets en Florence Windey. Zij vertellen ons hoe confronterend ze het vonden om die "minder mooie" kant van zichzelf te laten zien. Evy is heel onzeker over de linkerkant van haar gezicht. Die onzekerheid gaat zelfs zo ver dat ze tijdens dates zo min mogelijk langs die kant gezien wil worden. Het nemen van foto’s van die gezichtszijde was dan ook heel confronterend voor haar. Zo erg zelf dat de spontane, zelfverzekerde persoon die ze normaal is, even helemaal verdween. 

skin

Door de expositie wordt je ook als bezoeker geconfronteerd met die zijden van jezelf waar je meer en minder zelfverzekerd over bent. Tegelijk krijg je ook de bevestiging dat je helemaal niet de enige bent met complexen over een bepaalde gezichtszijde of je oren. Nope, je bent echt niet de enige persoon die deze het liefst altijd verschuilt achter een bos haar. Zoals Flo het ook aangaf "Het is meestal heel eenvoudig om te zeggen wat we lelijk vinden bij onszelf, maar vaak veel moeilijker om te omschrijven wat we mooi vinden aan ons lichaam, we zijn ons veel bewuster van onze complexen."

 

Human, het debuutalbum van Rag'n'Bone Man is nu te streamen / te koop.