Radical Wrong is er boenk op

Radical Wrong

Ultima Vez / Wim Vandekeybus

Filip

Radical Wrong, het nieuwe project van Ultima Vez/Wim Vandekeybus, wil graag een antivoorstelling zijn. Daarin slaan de zeven jonge performers op scène de bal niet radicaal mis. Integendeel, Radical Wrong slaagt glansrijk in zijn zelfdestructieve missie.

De communicatie rond de voorstelling bleef erg mysterieus. Wim Vandekeybus, die zich overigens niet in de pers of in de zaal liet opmerken, zei in de promotekst dat "het jonge publiek de voorstelling slecht mag vinden" en dat "hij zichzelf wilde vernietigen" in dit project. Dit je-m'en-foutisme deed ons het ergste vrezen, zeker toen we ook hoorden dat een danseres geblesseerd raakte en het alle hens aan dek was in de week voor de première om deze (anti)voorstelling te herwerken. Maar wat blijkt: Radical Wrong zet alle conventies van een voorstelling op de helling en is er daarom boenk op.

Talk of the town

Dat dit geen conventionele voorstelling is, wordt al meteen duidelijk. Terwijl het zaallicht nog brandt, zien we enkele technici op het podium de lampen klaarzetten en de gordijnen samenbinden. Tot er plots een razende meute performers de zaal instormt en een nietsvermoedend slachtoffer op het podium sleurt, om het daar vervolgens alleen achter te laten.

De vierde wand is al meteen doorbroken: Vandekeybus zocht interactie met het publiek en vond die ook. Geregeld rennen de zeven spelers de zaal in om acties te doen (die we nu nog niet verklappen). Maar dat dit vonken zal geven bij de geplande schoolvoorstellingen, staat nu al vast. Radical Wrong heeft alles om the talk of the school/town te worden.

De performers, die overigens uit alle windstreken behalve Vlaanderen komen, plegen een vadermoord op hun "meester" Vandekeybus. Op het programmablaadje hebben ze zijn naam met rood doorstreept en er "fuck you" naast geschreven. Dit bonte gezelschap heeft de scène heroverd, en doet er lekker wat het wil.

Het is een oproep van Vandekeybus tot meer radicaliteit bij de indommelende jeugd van vandaag: treed uit het harnas van de conventies en durf anders te zijn. "Why don't you do that?" schreeuwen de performers naar Damien Chapelle (de nobody uit de solo Monkey Sandwich) telkens hij sadistische wensen uitspreekt als:"Alle peuters in een crèche vastbinden, en dan porno opzetten".

Scheurende motor

Het decor verandert later in een groot festival- of campingterrein: een rake metafoor voor de huidige alternatieve jongerencultuur (Radical Young had eveneens een goede titel geweest). De spelers hangen er wat rond, spreken af en toe in hun eigen taal, roken en drinken of scheuren op een grote motor over het terrein. Als ze dansen, is het op energieke rockmuziek die je op bijna viscerale wijze doet meevoelen. Toch wordt het ook kwetsbaar in de bloedmooie en ongepolijste duetten waarin de spelers zich aan elkaar overgeven.

Le nouveau Wim Vandekeybus blijft zichzelf vernieuwen: na de grote dansproductie nieuwZwart volgde de filmperformance Monkey Sandwich. Ook in het al even onconventionele Radical Wrong zit je, ondanks een paar kleine dipjes, op het puntje van je stoel te kijken naar zoveel adrenaline op de scène. Old school Vandekeybus die je niet mag missen, kortom.