#BILLAward2017 Roman Van Houtven: “Op je gezicht gaan is niet erg, de rush vergeten wel.”

BILL Award 2017

Pieter Claes

Roman Van Houtven // BILL Award 2017

 Danser en acteur Roman Van Houtven (25) heeft er een absoluut boerenjaar opzitten. Met de internationaal bekroonde voorstelling Wij/Zij stond hij de voorbije maanden op grote podia in de hele wereld, van Groot-Brittannië tot Zuid-Afrika.

Vier maanden geleden ruilde hij bovendien Antwerpen in voor Brussel, “omdat het daar allemaal gaat gebeuren”. Hoog tijd voor een deugddoende vakantie, maar wij lieten hem niet naar Boedapest vertrekken vooraleer hij ons in Bronks voorzag van bewegend beeld en uitleg.

Roman Van Houtven: “In Wij/Zij spelen Gytha Parmentier en ik twee kinderen in een school die gegijzeld wordt door Tsjetsjeense terroristen. Het stuk is gebaseerd op waargebeurde feiten: in 2004 stierven 334 mensen tijdens een gijzelingsactie in Beslan. Twee maanden voor ik mijn rol overnam van Thomas Vantuycom, hadden een paar bezorgde ouders in Namen nog een schoolbus geblokkeerd vol kinderen die op weg waren naar de voorstelling. De terroristische aanslagen in Brussel lagen nog vers in het geheugen, waardoor heel wat ouders bezorgd waren over wat een dergelijke voorstelling met hun kinderen zou doen.” 

“Kinderen zijn sterker dan we vaak denken. Het is vooral bij hun ouders dat de emotionele bom weleens dreigt te ontploffen.”  

“In het stuk kijken we naar de realiteit door de ogen van kinderen van een jaar of negen. Op die leeftijd zien we de dingen op een andere manier dan wanneer we ouder worden. Een kind kijkt en registreert, vrij van emotionele connotaties en zonder oordeel te vellen. Dat doen we dus ook in de voorstelling: we kunnen makkelijk een plek aanwijzen en zeggen 'hier is iemand gestorven en dat daar is de keuken waar ze onze patatjes koken', of 'daar viel iemand uit het raam, en hier staat onze trofeeënkast met basketbalprijzen'."  

 “Theater kan een handig platform zijn om met kinderen over dat soort drama’s in gesprek te gaan. Een journaal zit tegenwoordig vol heftige beelden. Beelden waartegen je kinderen in een tijdperk van sociale media toch niet meer kan afschermen. De polemiek rond de show in Namen staat trouwens in schril contrast met de dankbare reacties nadat ouders de voorstelling zagen. Kinderen zijn sterker dan je denkt, het zijn vooral de ouders die emotioneel reageren, omdat ze onmiddellijk hun eigen kinderen in die bepaalde context zien.”

“Mijn moeilijkste moment? Die keer dat ik uitgleed in mijn eigen zweet voor de ogen van Anne Teresa de Keersmaeker was niet bepaald een hoogtepunt.” 

 “Ik heb altijd graag en veel gedanst, maar pas op mijn zestiende wist ik dat ik er mijn beroep van wilde maken. Ik studeerde aan P.A.R.T.S., waar ik als jongste van mijn generatie aan de opleiding begon. Ik kwam er in contact met toptalenten uit meer dan twintig landen en in het begin moest ik echt hard werken om hen bij te benen. Achteraf gezien ben ik daar blij om, want in die periode boekte ik ook de grootste vooruitgang. Natuurlijk waren er ook dieptepunten – zoals die ene keer wanneer ik uitgleed in mijn eigen zweet, voor de ogen van Anne Teresa De Keersmaeker – maar ik ben erin geslaagd om altijd te blijven genieten van de adrenaline en de rush die door je lijf giert wanneer je op een podium staat.” 

“Als danser schipper je tussen kunstenaar en topsporter, maar voor mij primeert het artistieke." 

“Ik werk heel graag met kinderen en jongeren. Als ik niet het talent had om te dansen, was ik waarschijnlijk leerkracht geworden. Wanneer ik een workshop geef, probeer ik vooral het plezier van dansen te onderstrepen. Dat dreig je weleens te vergeten wanneer je er dagelijks mee bezig bent, en volgens mij is dat het ergste wat je als danser kan meemaken. Dat, en voortdurend de vraag krijgen of hedendaagse dans "zoals in So You Think You Can Dance" is." (lacht)

“Als danser schipper je een beetje tussen kunstenaar en topsporter, maar ik beschouw mezelf toch vooral als dat eerste. Wanneer je werkt aan een hele technische voorstelling moet je natuurlijk letten op je lijf, maar daarbuiten mag de riem wel wat losser. Al moet je natuurlijk nooit overdrijven. Na mijn vakantie wil ik een aantal eigen dans- en theaterprojecten uitwerken die al veel te lang in mijn achterhoofd sluimeren. Ik had nooit de ruimte om eraan te beginnen, of misschien ontbrak het me stiekem wel aan lef, maar nu is het hoog tijd.”

Roman tourt op dit moment internationaal met Wij/Zij.

>>  Stem op Roman als jouw favoriet voor de BILL Award 2017.

Stem en maak kans op filmtickets voor Logan Lucky of een reischeque van Connections t.w.v. 250 euro