Gent wordt prikkelend tekenatelier

The Big Draw

Betty Aaren

Het idee van The Big Draw werd geboren in 2000 in Londen, waarna ook steden als Los Angeles en Barcelona aan het schetsen sloegen. Op 4, 5 en 6 oktober streek het interactieve tekenfestival neer in  Gent. Workshops en tentoonstellingen rond tekenen, een leuk idee. Maar eerlijk? Onze tocht door beeldig Gent viel toch enigszins tegen.

Activiteiten te over en met een helpdesk aan het S.M.A.K. werd het een stuk makkelijker een gepast gepersonaliseerd parcours uit te stippelen, we kregen zelfs een stadsplannetje én gelegenheidskrantje mee. So far so good dus, helaas bleek de stadswandeling minder verkwikkend dan gehoopt.

Tekenen met een blinddoek

Een fleurige haan op de etalage van een traiteurzaak vangt onze blik. Doorheen de binnenstad zijn bordjes aangebracht die de weg wijzen voor The Big Window Walk: allerlei creatieve geesten hebben de stad versierd, van galerie tot kaaswinkel en kapperszaak. Gent doet dienst als een groot openluchtmuseum, waar menig toevallige voorbijganger de slenterende shoptocht even staakt. Vele tekeningen zijn prachtig en fantasierijk. We hopen stiekem dat ze de etalages na afloop van het festival niet meteen te lijf gaan met schraper en zwabber.

In de galerie These things take time wordt er geblinddoekt op de witte muren getekend. De ruimte krioelt van jongeren die ook hun kans willen wagen.

Driekoppige portretten en gebrek aan papier

Aangekomen bij de workshop Selectief Waarnemingstekenen - de titel intrigeerde ons - slagen we er niet in ter plaatse een blanco blad te bemachtigen en is er van begeleiding vreemd genoeg geen sprake. Dan wordt het maar een rondje ongemakkelijk naar het plafond staren vooraleer we halfvol goede wil op pad gaan naar de volgende locatie: het Sint-Baafsplein.

Aan het NTG gekomen, bevindt zich op een hoge stoel een jonge vrouw: ze zit over een papier gebogen en werpt af en toe een blik op een groepje mensen. Wat later overhandigt ze hen glimlachend een driekoppig portret. De voorbijgangers hebben snel in de gaten wat er gebeurt en schuiven aan voor een vereeuwiging van hun smoelwerk. Net wanneer we ook willen aanschuiven, zegt ze aan het laatste portret van de dag toe te zijn.

Dan maar naar de Korenmarkt, waar een zogenaamde ‘guerilla-tentoonstelling’ staat: een verzameling kleine schetsen gemaakt door kunststudenten. Wie echt wil mag zelfs een exemplaar meenemen. Goed gevonden, maar na een handvol minuten ter plaatse trappelen hebben zowel wij als onze gezellen het ook wel weer gezien en plaats boven onze schouw hebben we al enkele jaren niet meer.

Flashy maar eenzaam

Het Huis van Alijn nodigt met flashy kleuren en fluo-affiches uit om deel te nemen aan de workshop Tijd voor 80: fluo op 80’s tunes. Op het binnenplein aanschouwen we een gezellig tafereel: tafels, stoeltjes, een podium, lichtjes en een discobal. Wanneer de band begint te spelen, krijgen jong en oud de kans om sjablonen van muzikale iconen als Freddy Mercury en Madonna te bekladden met fluostift. Wanneer we weer vertrekken zit er vreemd genoeg maar één schattig kereltje over een tekening gebogen. De rest moet nog komen?

Een laatste kans dan maar: in de Vooruit zou er een zogenaamde kaarthappening doorgaan, waarbij er met mooie zelfgemaakte kaartspelen duchtig verbroederd kon worden met gelijkgestemde zielen. Mooie zelfgemaakte kaartspelen? Check! Helaas zijn er in de wijde omtrek van het Vooruitcafé geen kaartaficionado’s te vinden en ontbreekt de spreekwoordelijke vierde man in ons gezelschap. Met z’n allen naar huis dus, na een vreemd dagje ronddolen.

Is prikkelen genoeg?

Tijdens het kuieren hebben we niet het gevoel dat de meeste bezoekers weten wat er gaande is in Gent. De meesten worden wel aangetrokken door felle kleuren of uitzinnige tekeningen maar beseffen niet hoeveel activiteiten verscholen zitten in straatjes, musea, etalages en publieke ruimtes. Maar is dat nodig?

The Big Draw prikkelt de creativiteit: ondertussen heeft een gezin een driekoppig portret op de kast staan, een klein jongetje amuseerde zich te pletter met fluostift en jongeren drumden om geblinddoekt te tekenen. Ondanks de kleine frustraties geven we het tekenfestival volgend jaar waarschijnlijk wel een nieuwe kans, met pen en papier in de rugzak en gewapend met een open blik.