“Hoe kon ik ooit zo grappig zijn?!”

Interview met Katinka Polderman

Serena

Video’s voor “Hoe kon ik ooit zo grappig zijn?!”

“Hoe kon ik ooit zo grappig zijn?!”

Na enkele jaren toeren in Nederland, twee cd's en duizenden YouTube-hits is het tijd om Vlaanderen te veroveren. En wij Belgen ontvangen Katinka Polderman maar al te graag. Ken je haar nog niet? Geen paniek, voor je het weet zitten haar melodietjes in je hoofd. Plaatsvervangend schaamrood op je wangen incluis.

Hoe kom je op het idee om bijvoorbeeld een liedje te schrijven over een Ikeakastje?

Katinka Polderman: "Bij het schrijven van een liedje vind ik het leuk een op het eerste gezicht banaal onderwerp te koppelen aan een serieus thema. Bij het Ikeakastje hoort ook een dieperliggende betekenis. Het gaat over hoe je reïncarneert als mens en hoe je daden hier op aarde eigenlijk heel vergankelijk zijn."

Vind je het spannend om op de grens tussen humor en ernst te balanceren?

Katinka: "Zeker. De serieuze boodschappen in mijn liedjes wil ik verpakken met humor. Dat maakt alles een beetje beter verteerbaar, luchtiger. Zo verdwijnt het belerende vingertje en dat vind ik goed. Ik haat het als de moraal van mijn liedje er té dik opligt."

Taal en humor

Het Brabants Dagblad vindt je taalvondsten om in te lijsten. Vanwaar komt jouw passie voor taal?

Katinka: "Ik ben al heel mijn leven bezig met taal en vind het inderdaad extreem fascinerend. Je kan er zoveel mee doen. Rijmen, metrum, verzen,… Ik vind het een erg dankbare manier om een boodschap over te brengen. Een uitgekiende taal, gecombineerd met een flinke dosis humor, daar ga ik naar op zoek bij het schrijven van mijn liedjes. Je zou kunnen zeggen dat het een aangeboren passie is."

Je schrijft ook voor dagbladen (Spits). Waarin verschilt je schrijfstijl voor bladen met die van je liedjes?

Katinka: "Als je een liedje schrijft voor op het toneel, krijg je een hele directe reactie. Dan weet je of je mopjes aanslaan of waar je nog aan moet werken. Bij een column schrijf je gewoon wat je zelf leuk vind en heb je geen idee waar de mensen om lachen. Toch heeft het allebei zijn voordelen. Ik ben sowieso eerder een maker dan een speler. Bij een show speel je natuurlijk telkens opnieuw dezelfde liedjes, terwijl je bij een column altijd met iets nieuws aan de slag kan. Eens dat af is, laat je die column achter je. Het is heel verfrissend om altijd met een leeg blad papier of Word-bestand te beginnen."

Je begint nu stilaan België te veroveren. Waarin verschilt het Vlaamse publiek van het Nederlandse?

Katinka: "Nederland heeft een hele rijke cabarettraditie terwijl dat in België pas de laatste vijftien jaar is opgekomen. België heeft daarentegen wel een rijke liedtraditie. Ik heb de indruk dat de Nederlanders vooral willen lachen of ontroerd worden en daartussen is niet zoveel. Terwijl je in België ook de ruimte hebt gewoon een lied te spelen dat leuk is om naar te luisteren. Een Belg lijkt me ook net iets aandachtiger."

Vind je het belangrijk hoe je publiek je ziet?

Katinka: "Ja, ik wil natuurlijk wel een beetje leuk voor de dag komen. Als er iets wordt opgenomen voor televisie of er worden foto’s gemaakt, controleer ik wel even mijn schmink. Als ik gewoon het podium op moet, ben ik eigenlijk niet zo ijdel."

Excuustruus

Er zijn heel weinig vrouwen in de cabaretwereld. Voel je je goed in de rol van vrouwelijke pionier?

Katinka: "Ik heb er wel voordeel bij dat er zo weinig vrouwen zijn. Zo wordt ik heel vaak gevraagd als excuustruus bij een cabaretavond. Toch vind ik niet dat het er echt toe doet of iemand man of vrouw is. Waar gaat cabaret dan nog over als we ons blijven focussen op het geslacht van de maker?"

Welk liedje breng je zelf het liefst?

Katinka: "Op het Zeemanslied ben ik echt trots. Toen ik dat schreef, stond ik echt versteld van mezelf. Bij sommige liedjes vraag ik mij ook af hoe ik ze ooit heb kunnen bedenken. Hoe ik ooit zo grappig kon zijn." (lacht)

Kan je rustig sterven nu je weet dat iedereen je gaat herinneren als het meisje van het pijplied?

Katinka: "Ik hoop dat mensen ook wel weten dat ik andere liedjes heb, met net iets meer diepgang. Als het publiek mij ontdekt door dat liedje, vind ik dat prima. Het is een leuke binnenkomer, maar ik hoop dat mensen verder gaan kijken en eens naar het theater komen om mij live bezig te zien."

Zit er in het pijplied een internationale kans à la Fi fa fellatio?

Katinka: "Deze zomer was ik in Amerika en ik was wel benieuwd of de mensen daar mijn liedjes zouden waarderen. We hebben het niet echt geprobeerd, maar moest het nodig zijn wordt het zeker Bi ba blowjob." (lacht)

Welke leuke plannen liggen er nog in het verschiet?

Katinka: "Komend seizoen ga ik nog heel veel spelen en cd’s verkopen. Daarna ga ik een jaar minder spelen, zodat ik me volop kan focussen op een nieuwe show. Ik voel dat er nog heel wat nieuw materiaal in me zit. Ik moet alleen de tijd vinden het allemaal te verwerken en bewerken."