Kermis van haat en liefde

Messen in Hennen

NTGent

Daan Borloo

Kermis van haat en liefde

In Messen in hennen van NTGent geeft An Miller grandioos gestalte aan "de vrouw wiens naam niet genoemd mag worden". Een stuk over macht, of over hoe taal tegelijk onderdrukkend en onderdrukt kan zijn.

Op een gammele Vespa rijden ze de Minardschouwburg binnen. William (Wim Opbrouck), ponyfokker in hart en nieren, en zijn vrouw (An Miller) zijn pas in het huwelijksbootje getreden en dat moet gevierd worden. Maar er is werk aan de winkel en Williams liefde voor paarden stelt het jonge paar meteen op de proef. Heeft hij wel de goede vrouw in huis gehaald? Er wordt getwijfeld aan haar kunnen, haar intellect en haar godsvrucht.  Wat begon als een sprookje, ontwikkelt zich al snel in een kermis van haat en liefde.

Slag van de molen

De chaos is compleet als de molenaar (Sabri Saad el Hamus) in het spel komt. Als een slang verleidt hij de vrouw van de boer met zijn sluwe taal- en pennenstreken. De toeschouwer wordt van de ene in de andere sensatie geslingerd, net als de vrouw, die zich duidelijk tussen twee vuren bevindt, maar op vlak van taal zo machteloos is. Het stuk van David Harrower werd door jong veulen Julie Van den Berghe prachtig in scène gebracht. Het geheel is vleselijk, aangrijpend en ronduit mooi. Soms wat te chaotisch, maar visueel een poëtische parel.

Wim Opbrouck speelt als een ploegpaard, An Miller als de zon. Messen in hennen is een stuk als een akker.