Multitasken in Zombie Aporia

Zombie Aporia

Daniel Linehan

Filip

Multitasken in Zombie Aporia

Zelf legt Linehan de titel als volgt uit: ""Zombie" betekent "leven en dood", en "Aporia" staat voor "een tegenstelling, een contrast". In deze voorstelling gaat het om de verhouding tussen dans en muziek. Wat was er eerst, en wat is er afgeleid?"

Deze "de kip of het ei"-discussie wordt uitgediept in acht scènes. Linehan beschouwt deze als nummers op de playlist van een rockconcert. Ze kunnen in een andere volgorde opgevoerd worden, en iedere scène werd op de première ook gevolgd door een applaus, wat vrij ongewoon is bij een podiumvoorstelling. Hoewel best begrijpelijk, want wat Daniel Linehan en medeperformers Salka Ardal Rosengren en Thibault Lac (allen ex-P.A.R.T.S.) toonden, was behoorlijk indrukwekkend.

Lichaamsmanipulatie

Zombie Aporia speelt met repetitieve ritmes en deuntjes die nu eens tegelijk, dan weer in canon of met een andere tekst erop gezongen worden. Tijdens die songs werkt er een kracht in op het lichaam van de dansers. Het meisje Rosengren wordt tijdens het zingen zelfs letterlijk gepusht, waardoor haar lied er met horten en stoten uitkomt. In andere scènes lijkt een van de dansers gedirigeerd te worden als in een orkest, of probeert hij enkel te bewegen als de anderen deuntjes zingen.

Die inhoudelijke uitwerking komt ook terug in de gesproken en gezongen tekst. Net als in zijn indrukwekkende solo Not About Everything, waarin Linehan om zijn as draaide terwijl hij intelligente teksten declameerde, zijn de lyrics hier niet vrijblijvend. Ook al ziet Linehan er op het eerste zicht niet meteen uit als een danser/choreograaf, zijn werk is wel degelijk bijzonder interessant en zeer clever.

Illusie

Maar strak kan het ook, getuige de sterkste scène van de voorstelling. Daarin lijkt er een camera op het hoofd van Linehan bevestigd, en wordt dat beeld op de achtergrond geprojecteerd. Maar wat blijkt? Als de camera langs de tribune draait, is die leeg. Het beeld is op voorhand opgenomen en Linehan doet deze dans exact na (terwijl hij ritmisch blijft praten).

Ook de slotscène met een choreografie van zaklampen en de rake eindstilte (na zinnen als "There are no thoughts in my head / It feels / as if I'm dead") zijn indrukwekkend. Linehan, we'd like to see more of your work.