Tatiana versus Gary

Tatiana Aarons Expeditie

Filip

De Tatiana Aarons Expeditie, een voorstelling van Tom Struyf, deed bij ons een belletje rinkelen. We zagen hetzelfde onderwerp en een gelijkaardige queeste al eerder in de film Where Is Gary? van Jean-Baptiste Dumont. Is er enkel sprake van toeval, of misschien toch plagiaat?

In september 2009 begon de Brusselse filmmaker Jean-Baptiste Dumont aan een documentaire over een zekere Gary Wilson Flood. Dumont ontmoette deze roodharige man in het station van Brussel-Zuid. Gary had een zeer geloofwaardig verhaal over hoe hij zijn portefeuille kwijtgespeeld was op de trein, en had zo'n 50 euro nodig had om met Eurolines terug in Noorwegen te geraken. Uiteindelijk gaf Dumont hem 100 euro, omdat Gary's verhaal geloofwaardig klonk en hij telefoonnummer en e-mailadres doorgaf om de terugbetaling te regelen.

Tijdens de zomer van 2009 ontmoette Tom Struyf op de Avenida da Liberdade in Lissabon een zekere Tatiana Aarons, een studente psychologie uit Johannesburg die haar later aangekomen bagage op de luchthaven moest gaan ophalen, maar zelf geen geld meer kon afhalen aan een bankautomaat. Struyf gaf haar 70 euro mee, geld voor een taxi (die uiteindelijk slechts 6 euro bleek te kosten, zo ontdekte Struyf later) en om wat te eten. Tatiana gaf ook een telefoonnummer en e-mailadres.

Queestes

Toen Dumont naar Gary belde, kreeg hij diens ex-vrouw aan de lijn die al tien jaar van hem gescheiden leefde. Ze was boos omdat hij al de zoveelste beller was die via dit telefoonnummer zijn geld probeerde terug te krijgen. Ook Struyf kreeg een boze man aan de lijn toen hij Tatiana wilde bellen, die eveneens niet gediend was met al die vragen om het geld terug te betalen.

Tot daar de uitgangspunten, die opvallend gelijklopen. Zowel Dumont als Struyf kregen het idee om, respectievelijk voor een documentaire en een theatervoorstelling, meer te weten te komen over hun mysterieuze geldafperser. Via het internet vonden ze andere slachtoffers met gelijklopende verhalen. Struyf mailde Tatiana meermaals, zonder antwoord terug te krijgen. Dumont had ondertussen gemerkt dat Gary de laatste tijd vaak op Schiphol toesloeg.

Naar de plaats delict

Struyf opnieuw naar Lissabon, Dumont naar de vertrekhal van Schiphol. Beide spreken ze uitbaters van horecazaken aan op zoek naar infomatie over Gary of Tatiana. Het geld hoefden ze al lang niet meer terug. Beiden verdienen ze nu ondertussen (veel meer) geld dankzij die 70/100 euro die ze toen in rook zagen opgaan.

Hoe Where Is Gary? en De Tatiana Aarons Expeditie aflopen, vertellen we niet. Bovendien is Dumonts documentaire (hoewel daar tijdens het maakproces in de pers vragen bij gesteld werden) volledig waargebeurd, terwijl Tom Struyf echt gebeurde feiten met verzonnen verhalen vermengt.

Maar toch: de gelijkenissen zijn erg treffend. Zou Tom Struyf zich (al dan niet onbewust) op de documentaire gebaseerd hebben? We weten het niet. En misschien willen we het ook liever niet weten. Al horen we uit betrouwbare bron toch fluisteren dat beiden onafhankelijk van elkaar ontstonden. Laten we het hopen.