Testosteronblues

De Pijnders

Theater Antigone / Cie Cecilia / De Werf

Daan

Met een topcast, een eigenzinnig decor en een dijk van een tekst geeft hij inkijk in een ware testosteronburcht. De Pijnders zijn mannen uit één stuk: stoer, onbevreesd en onafhankelijk. Alleen zij zijn in staat het beeld rond te dragen, en ze doen dat met verve en nog altijd even graag.

Maar achter die ruwe bolster schuilt een blanke pit, en dat is de kracht van Arne Sierens (Bernadetje). Zijn subtiele maar geniale spelregie maakt de mannen plots kwetsbaar. Giet daar nog de ijzersterke livemuziek onder leiding van de Fransman Jean-Yves Evrard overheen en je krijgt een ontroerend portret van volwassen kinderen die op zoek zijn naar een evenwicht.

Ideale work-out

Achter elke pijnder staat immers een (te?) sterke vrouw. Bertrand (A Brand-zanger Tom Vermeir) wordt de les gespeld door zijn tirannieke moeder, Joep (Johan Heldenbergh) vindt nog steeds zijn inspiratie als mislukt dichter bij zijn ex en Stoffel (een sublieme Titus De Voogdt) heeft thuis een vrouw en een kind, maar is zelf de apenjaren nog niet ontgroeid.

Samen met een boer op de rand van het faillissement (Joris Hessels) en de voorzitter van De Pijnders (Dominique Van Malder) vinden ze troost bij het zwembad van Ludwig (Robrecht Vanden Thoren). Daar wordt gefilosofeerd, gedanst en gezongen.

Het is soms een hele opgave om de brede waaier aan dialecten te ontcijferen, maar ze maken het stuk luchtig. Ondanks de soms diepgaande dialogen is De Pijnders een ideale work-out voor de lachspieren.