De maalstroom van de tijd

Vortex Temporum

Rosas & Ictus

Wietse

Vortex Temporum / Rosas & Ictus

Dans en hedendaagse muziek zijn onlosmakelijk verbonden in Vortex Temporum, een dansvoorstelling waarin tijdsbeleving centraal staat. Anne Teresa De Keersmaeker spitste zich het afgelopen decennium intensief toe op deze choreografie, waardoor de verwachtingen vooraf hooggespannen waren. En of ze werden ingelost!

Muziek en dans maken apart hun intrede. Vortex Temporum start veelbelovend met de Ictus-muzikanten die je, met hun opmerkelijk kleurrijke kousen aan, vanaf de eerste minuut overdonderen met Gérard Grisey’s spectrale muziek. Wanneer het muziekensemble je aangenaam verrast achterlaat, valt de beurt aan de dansers van Rosas om hun intrede te doen.

Wat meteen opvalt, is dat de dansbewegingen erg onderling verschillen. Later - wanneer de dansers zich onafscheidelijk maken van de muzikanten - valt de complexe puzzel helemaal in elkaar, alsof het allemaal vanzelfsprekend wordt.    

De Keersmaeker geeft een totaal nieuwe invulling aan de tijdsbelevenis: tijd is niet langer strikt gecodeerd, maar rekt zich uit en trekt weer samen. Net als de dansers, die stilstaan en wandelen afwisselen met sprinten en springen. Op het met krijtcirkels bekladde podium verplaatsen ze zich steeds met cirkel- en spiraalvormige bewegingen.

Spectrale muziek

De voorstelling is vernoemd naar het werk van de Franse componist Gérard Grisey. Deze spectrale muziek - die allesbehalve toegankelijk te noemen valt - laat zich kenmerken door afzonderlijk gespeelde noten die resulteren in ultrakorte klanken.

Het Ictus-ensemble speelt de strakke compositie met fluit, klarinet, viool, altviool, cello en piano. Een terugkerend element in De Keersmaekers voorstellingen zijn de musici die, net als in Vortex Temporum, mee op de voorgrond staan. Sterker nog, bij momenten staan ze tussen het dansgeweld.

Schijn bedriegt

Op het eerste gezicht lijken de danspassen geen al te grote technische moeilijkheden met zich mee te brengen. Schijn bedriegt echter. De zeven danstalenten belichamen de zes verschillende muziekinstrumenten. Twee dansers nemen de ontvleugelde piano voor hun rekening, omdat die met twee handen wordt bespeeld, uiteraard. Ook wordt duidelijk waarom de muzikanten die flashy kousen dragen: in de kledij van de bij hen horende dansers vind je diezelfde kleuraccenten terug.

Iedere lichaamsbeweging vertolkt een minutieus uitgetekende visualisering van de ingewikkelde muziek. Met een onnoemelijk oog voor detail is elke pas onderbouwd. Zo zie je bijvoorbeeld dat de dansers die de strijkers vertegenwoordigen, de muziek uitbeelden met exuberante armbewegingen. Dit creëert een quasi perfect totaalgebeuren, waarin muziek en dans naadloos met elkaar verbonden zijn.  

"Stop Monsanto"

De muziek stopt, de lichten gaan uit. Even blijft het stil. Tot een overweldigend applaus losbarst. Anne Teresa De Keersmaeker komt het applaus mee in ontvangst nemen, met een opvallende boodschap. "Stop Monsanto" staat in overgrote letters te lezen op haar shirt (voor wie de link niet onmiddellijk kan leggen: meer hierover in Anne Teresa De Keersmaeker voor beginners). Een duidelijk statement.