“We waren acht maanden lang op zoek naar oprechtheid”

Anemone Valcke en Lieselotte De Keyzer

Betty

De theatervoorstelling Een Lied betekent voor Anemone Valcke de afsluiter van een masteropleiding drama aan het Gentse conservatorium. Samen met collega Lieselotte De Keyzer bracht ze een eigenzinnige interpretatie van het musicalgenre: een straf staaltje theater dat eindigde met een daverend applaus. Wij bestookten het duo nadien met enkele vragen.

Van waar kwam de inspiratie voor het musicalthema in deze voorstelling?

Lieselotte De Keyzer: "Anemone wilde al lang iets doen met musical, al voor we elkaar kenden. Vorig jaar hebben we samen voor mijn masterproef een stuk gemaakt en die samenwerking ging erg goed. Dit jaar hebben we dan opnieuw met elkaar gewerkt voor Anemones masterproef en het was snel beslist dat die over musical zou gaan."

Anemone Valcke: "Ik ben geïntrigeerd door musical. Het is een heel artificiële kunstvorm. Ik begon me  af te vragen waardoor het dan komt dat ik bij musicals weet dat ik op een bepaald moment zal huilen, iets wat ik op voorhand voel aankomen. Die dingen hebben we onderzocht, ontleed en vervolgens hebben we geprobeerd om ze in een voorstelling te gieten. Wat ons ook echt fascineert – en dat is heel cliché, ik weet het – zijn mensen. Vorig jaar speelden er vijftien figuranten mee in ons stuk, en dat is deze keer ook zo. We nodigden "gewone mensen" uit om mee te werken, waaronder bijvoorbeeld mijn tante, enkele vriendinnen. Lieselotte vroeg ook haar nonkel om mee te doen."

Lieselotte: "We vinden dat een gewone mens op een podium al een portret op zich is. Je kan ernaar kijken en er een verhaal rond bouwen zonder dat je daar iets moet bij uitleggen. Het publiek kan het zelf maken. Dat vinden we supermooi."

Anemone: "Wat we ook wilden tonen is, het conflict dat speelde gedurende het hele maakproces. Tijdens die acht maanden worstelden we met de kloof tussen onze theateropleiding en die musicalvorm, die zo volledig anders is. Als ze in een musical zingen over brood, krijgen ze dat in de volgende scène: hun honger wordt gestild. In theater spreken ze over brood, maar krijgen ze het niet. Dat conflict hebben we ook proberen weergeven in onze voorstelling."

Lieselotte: "Om het in één zin te zeggen: we wilden onze eigen "ware" musical in theater omzetten."

Anemone: "Een structuur van musical in composities. Zoals de ondertitel van de voorstelling omschrijft."

Oprechtheid

Vroegen jullie raad of feedback aan buitenstaanders tijdens het maken van de voorstelling?

Anemone: "We hebben dat heel veel gedaan. Aan veel verschillende mensen ook. We hebben beslist om Wim Willaert als coach te vragen, omdat hij echt een speler is en we wisten dat hij daar bij ons op zou letten, dat hij ideeën zou aanbrengen die we zouden kunnen gebruiken."

Lieselotte: "We hebben erg veel mensen om hun mening gevraagd. Maar daar kwam ook bij dat we met al die verschillende gedachten soms niet meer wisten waar alles naartoe ging. Louise Van Den Eede (van het theatercollectief Hof van Eede) heeft ons daarin heel hard geholpen, ze zei ons dat we echt moesten tonen wat we zelf mooi vonden. Zoals de poëzie van al die verschillende mensen op scène."

Zijn er, na alles wat jullie de afgelopen jaren gedaan of meegemaakt hebben in de theaterwereld, dingen die jullie voor altijd zullen meedragen?

Lieselotte: "Ik denk dat oprechtheid zoiets is. Het klinkt makkelijk, maar dat is het helemaal niet. Het is een woord dat we hebben meegekregen van onze opleiding: vanuit jezelf vertrekken, van wat je zelf mooi vindt en begrijpt. Dat is bijvoorbeeld ook waar Louise voor zorgde tijdens het maken van onze voorstelling: niet denken dat het groter moet, maar eerder beslissingen nemen waarvan je niet altijd weet waarom je ze neemt, maar wel dat ze juist zijn. We zijn acht maanden op zoek geweest naar het tonen van iets op een oprechte manier. En het is moeilijk om heel eerlijk te zijn met jezelf."

Anemone: "Je moet je buikgevoel blijven volgen."

Alleen met jezelf

Stel dat een toekomstige dramastudent jullie komt vragen of een acteeropleiding aan te raden is. Wat antwoorden jullie dan?

Anemone: "Als je dat heel graag wilt, je het voelt in je buik en weet dat het niet tegen te houden is, dan moet je dat gewoon doen. Maar als je al op voorhand met twijfels zit, dan zou ik het niet doen."

Lieselotte: "Als je het wil gaan doen, omdat je bijvoorbeeld bekend wilt worden, zou ik het niet doen. Want dat mag je doel volgens mij niet zijn: je moet er goesting in hebben, voelen dat je kunt spelen en dat echt willen in je leven. Als dat je instelling is, zou ik het zeker aanraden."

Anemone: "Het is enorm fascinerend als je ervoor kiest. Maar je kiest ook voor onzekerheid en confrontatie: je bent alleen aan jezelf overgeleverd."

Een Lied is nog op 23 en 24 mei en 28 juni te zien bij CAMPO in Gent.