Theater Aan Zee opent met apocalyps en flower power

Theater Aan Zee

Filip

Video’s voor Theater Aan Zee opent met apocalyps en flower power

Theater Aan Zee opent met apocalyps en flower power

Theater aan Zee wordt stilaan het Tomorrowland van de meerwaardezoekers. Het aanbod aan voorstellingen en concerten is overrompelend en het publiek vindt massaal de weg naar de Koningin der Badsteden.

Vandaag zijn we al ingedut, hebben we een eerste traantje weggepinkt, en sloegen we de handen voor onze ogen én oren. Theater aan Zee laat je - in tegenstelling tot het weer aan de kust - niet koud en het aanbod is diverser dan er vissoorten in de noordzee zwemmen.

You've got this strange effect on me, and I like it. Het is ook de slogan van deze vijftiende editie, waarvan Josse De Pauw het uithangbord is. Voor het eerst slechts één centrale figuur, omdat Josse nu eenmaal de theater- en muziekwereld door en door kent. Zijn Een Nieuw Requiem zagen we in een sporthal! De Pauws boezemvriend Tom Jansen draagt er een behoorlijk zwaarmoedige tekst van Jeroen Brouwers voor. De apocalyps nadert, en daar werden wij niet bepaald vrolijker van.

Indutten

Op datzelfde moment organiseerde De Pauws echtgenote en danseres Fumiyo Ikeda het bal moderne Act For Japan, een benefiet ten voordele van haar door een apocalyptische aardbeving getroffen thuisland. De sfeer is er al een stuk vrolijker, al is de opkomst niet massaal. Militaristische danspasjes op Arno: hadden we de tijd, we deden zeker mee.

In plaats daarvan vielen we een beetje in slaap bij Invsbl Ppl van Gustavo Miranda. Het concept (de gehele beeldcultuur uiteenrafelen) bleek iets te hoog gegrepen.

Huilen

Soms twijfelen wij om een favoriete voorstelling opnieuw te bekijken. Dat is al eens tegengevallen, en onze herinnering maakte alles misschien mooier dan het werkelijk was. Maar niet zo bij een tweede dosis Betty & Morris van JAN. Opnieuw pinkten we een (toegegeven, klein) traantje weg bij deze zeer kwetsbare en herkenbare liefdesminiaturen. Peter Seynaeve maakt theater als therapie, en volgens ons moet hij iedere avond weer een klein beetje kapotgaan. Na TAZ wordt er een voorlopige komma gezet in het oeuvre van JAN. 

Walgen

Van de schattigste voorstelling meteen naar de absurdste, walgelijkste en heftigste productie op dit festival. Kein Applaus Für Scheisse is very 18+. Denk Jan Fabre in overdrive, gecombineerd met Abattoir Fermé en veel humor. Blauwe smurrie kotsen, sacraal dansen en pipiglijbanen, maar ook een enorme levensvrijheid van deze future hippies. Heel straffe performance.

Van de apocalyps (alles is gedetermineerd) naar de ultieme vrijheid (alles kan). Een grote stap voor de mensheid, een kleine stap voor Theater Aan Zee.

De volgende dagen belooft de zon te schijnen. Het kan alleen maar nog beter worden hier in Oostende.