Vermakelijke zelfmoord

The Art of Entertainment / De Kunst der Vermakelijkheid

Needcompany & Burgtheater

Filip

Video’s voor Vermakelijke zelfmoord

Vermakelijke zelfmoord

Om hun vijfentwintigjarige bestaan te vieren, maakte Needcompany de uitstekende voorstelling The Art of Entertainment, waarin de vraag "Wat is kunst en wanneer wordt iets vermaak?", centraal staat. Verwacht geen zwaar filosofische productie: alles speelt zich af in een flitsend televisieformat.

In de tv-show De Kunst der Vermakelijkheid worden we ontvangen door gastvrouw Liliane Van Muynck (een weergaloze Viviane De Muynck met pruik). "We hebben de kaap van 100 miljoen toeschouwers overschreden. We zenden nu live uit in 74 landen. Live... wat een woord in een programma waarin iemand gaat sterven", zegt ze. Acteur Dirk Roofthooft staat als zichzelf op scène. Ondertussen is hij wat ouder geworden, lijdt hij aan geheugenverlies, en wil hij zelfmoord plegen. En dat live op televisie. Going out with a bang. Of toch met een spuitje.

Galgenmaal

Onder het motto "entertainment duldt geen moment van stilte" wordt De Kunst der Vermakelijkheid een flitsend format: neonletters achteraan en behoorlijk wat slapstickmomenten. Kok Mr. Duchamp (naar de conceptuele kunstenaar) en afwasser James Brown (naar de populaire zanger) vallen met de regelmaat van de klok. De Japanse danseres wordt bereid door de kok als laatste avondmaal voor de stervende Roofthooft. Deze tv-show mengt reality met kookprogramma's, en parodieert ze zeer slim.

Dat is de grootste verdienste van de voorstelling: het zou heel gemakkelijk zijn om de platvloerse commercie aan te klagen middels het format van een tv-programma, maar dat wordt gelukkig vermeden. In de mopjes die Liliane Van Muynck vertelt, en in de terzijdes van Dirk Roofthooft, klinken heel zinnige dingen over kunst en entertainment door.

De voorsteling is veellagig: terwijl vooraan serieus wordt gedaan, klungelt de plongeur op de achtergrond. Of vice versa: tijdens de mopjes van de presentatrice danst Yumiko Funaya heel gevoelig achteraan.

"Een acteur sterft elke avond"

De voorstelling komt traagjes op gang, maar gaandeweg begrijp je hoe intelligent deze hybride productie is opgebouwd. De veellagige, bij momenten iets te koldereske plot blijft verrassen: sterven op scène is voor Roofthooft niet écht sterven. Dat wil hij enkel op het prachtige Stabat Mater van Pergolesi, dat een paar keer weerklinkt.

The Art of Entertainment is deels gebaseerd op het verhaal van comedian Tommy Cooper. Hij kreeg een hartaanval tijdens een show, en stierf écht, terwijl het publiek niet meer bijkwam van het lachen.