2020 sucks maar deze 5 nieuwe albums niet

2020 sucks maar deze 5 nieuwe albums niet

Je muziekconcumptie kent waarschijnlijk ongezien pieken in quarantaine. Toch wil het BILL-team graag een goed woordje doen voor deze 5 verse albums uit 2020.

Sorry - 925

Bijzonder bandje, dat Sorry uit Noord-Londen. Hun ontstaansgeschiedenis alleen al: frontman Louis O’Bryen werd op school gepest door frontvrouw Asha Lorenz. Tot Asha besloot dat ze Louis z’n haar wel leuk vond, en hij de geknipte persoon is om een band mee te starten.

De twee sloten zich op in een slaapkamer en stootten er op een gouden formule om songs te schrijven. Een formule die ervoor zorgt dat Sorry zowel verlegen als vitaal, en tegelijk vurig en verveeld klinkt. Het is grungy artrock met echo’s van The Kills, dwarsliggende saxofoonlijntjes en de samenzang van twee vocalisten die elkaar voortdurend plaagstootjes uitdelen. Zelden klonk outsidermuziek zo groots.

Boldy James - The Prices Of Tea In China

Kunnen we het om te beginnen al even hebben over die hoes van de Japanse Kei Imazu? Bij artwork van dat kaliber weet je dat je interessante muziek voorgeschoteld krijgt. Pluspunten wanneer je album is geproduceerd door een hiphoplegende als The Alchemist. Op zijn minimalistische en onconventionele beats rapt de underrated Boldy James zijn ziel bloot over Detroit en haar straatpersonages.

Features heeft hij eigenlijk niet nodig maar als er een naam is die je moet onthouden dan is het Benny The Butcher die de laatste 5 jaar tegen schenen schopt met het rapcollectief Griselda. IJskoud.

The Chats - High Risk Behaviour

Australische punkband The Chats hadden een jaar geleden al het nummer ‘Pub Feed’ uitgebracht, dat nu eindelijk op deze plaat staat. Wie denkt dat The Chats, met hun hit ‘Smoko’, een one hit wonder zijn, zit er volledig naast. Want met dit album wordt nogmaals bewezen dat je totaal niet de beste muzikant ter wereld hoeft te zijn, om een goed album met catchy nummers te produceren.

Yves Tumor - Heaven To A Tortured Mind

Sean Bowie is iemand met een zeker liefde voor lugubere esthetiek. Moest je videoclips bekijken van zijn muzikaal project Yves Tumor met het volume op nul, zou je denken dat het trailers zijn voor een heel donkere thriller. Toch komt er vaak een heel ander geluid uit de boksen zweven dan je zou denken. Zeker op deze nieuwe plaat ‘Heaven To A Tortured Mind’, zowaar een ode aan de genadeloze liefde in een mix van experimentele electronica en alternatieve rock.

Ter hoogte van 'Folie Imposée' gaat de toon weer wat de duisternis in: “You're my wildcat / I'm your hound / Mouth wide open / Our limbs are soaking /Our very own bloodbath / A spiritual war crime/ Addicted to the torment / Our mouths wide open” Valentijn in de hel.

The Strokes - The New Abnormal

In 2001 maakten deze vijf New Yorkers met hun strakke spijkerbroeken, versleten Converse All Stars en warrige kapsels de gitaar weer cool. Hun debuutplaat 'Is This It' telt elf songs doorspekt met levensvreugde en is het geluid van een generatie. De vier releases die hierop volgden bevinden zich ergens tussen ‘minstens even goed!’ en ‘ja, ça va wel eigenlijk’.

De balans voor 'The New Abnormal', de eerste in zeven jaar, is voorzichtig positief. Zo zijn ‘Bad Decisions’ en ‘Why are Sundays so Depressing?’ onversneden indie-anthems die enkel uit hun koker kunnen komen, en mag ook de 80’s synthpop van ‘Brooklyn Bridge to Chorus’ er best zijn. Is het all killer no filler? Dat niet, eerder oerdegelijk. The Strokes zijn waardig ouder geworden.

17 april 2020
YannickVertommen

Als je mijn tips leest, ga je altijd naar het hipste feest. 😎