7 hoopvolle sciencefictionfilms

7 hoopvolle sciencefictionfilms

Onzekere tijden: daar weten sciencefictionschrijvers al twee eeuwen alles over. Of de wereld nu utopisch of dystopisch is of gewoon is overgenomen door aliens, meestal loopt het niet zo goed af voor het hoofdpersonage, de mensheid of… het universum. Gelukkig zijn er ook uitzonderingen op die regel.

The Martian (2015)

Ah, Matt Damon alleen op een planeet: waar hebben we dat eerder gehoord? In deze film wordt hij dus alleen achtergelaten op Mars en moet hij zien te overleven. De film heeft je mee van begin tot einde en geeft ons hoop dat de mens altijd een manier vindt.

Back to the Future (I, II en III) (1985)

Als je Primer, Donnie Darko, Los Cronocrímenes of The Time Machine hebt gezien, weet je dat tijdreizen eigenlijk meer problemen veroorzaakt dan dat het oplost. We hebben geluk dat Back To The Future bestaat, waarin elk probleem netjes terug in de plooi valt.

Interstellar (2014)

Spoiler alert: je zal wenen of tenminste hard in de gevoelens geraakt worden op het einde van deze film. Maar: de mensheid heeft hier wel nog hoop, zelfs nadat ze zwarte gaten exploreren. Toch nog één belangrijke vraag: Matt Damon alleen op een planeet, waar hebben we dat eerder gehoord?

Wall-E (2008)

Om te beginnen: deze film gaat over een kleine schattige robot. Dat is al zalig op zich. Maar er zit ook een krachtige boodschap achter deze film. En die is best nog optimistisch, uiteindelijk.

Logan's Run (1976)

In de 23e eeuw leven we volgens deze film allemaal onder koepel en worden we niet ouder dan dertig. Maar het hoofdpersonage van deze film komt erachter dat er toch méér is dan er lijkt. Het is een seventiesfilm, dus verwacht je aan psychedelische avonturen!

Timecop (1994)

Deze is voor de liefhebbers van cheesy actiefilms. Jean-Claude Vandamme - hoe kan het ook anders - speelt een politieagent die tijdreisgerelateerde criminaliteit moet oplossen. Cool concept, maar verwacht er niet teveel van: het is vooral actie!

Killer Klowns From Outer Space (1988)

Het is een moeilijke tweestrijd: langs de ene kant wil je dat een film een inhoudelijk sterk en genuanceerd punt aanraakt, langs de andere kant wil je gewoon entertained worden terwijl je een hele zak chips alleen op eet. Deze film heeft alleen dat laatste. Maar het is zo slecht, dat het terug grappig wordt.

24 maart 2020
BrechtVissers

Ik probeer u uit uw luie zetel te krijgen door het ding dat je hierboven te zien kreeg. Ik hou van absurditeiten en kaas.