Alle musea, concertzalen, theaters, ... sluiten even de deuren. Heel wat activiteiten worden daardoor geannuleerd of verplaatst door organisatoren, als corona-preventie.

Door de ogen van fotograaf Martine Franck

Door de ogen van fotograaf Martine Franck

Toen ik eindelijk tijd vond om de tentoonstelling van Martine Franck in het Fotomuseum in Antwerpen te bezoeken, was de expo uitverkocht. Gelukkig hoorde ik een paar dagen later dat hij tot 18 april verlengd zou worden. Grijp dus snel je kans en reserveer een plekje.

Martine Franck (1938-2012) werd geboren in Antwerpen en is antropologe van opleiding. Ze oefende dit beroep uit totdat ze haar passie en aanleg voor fotografie ontdekte tijdens een lange reis door Azië in 1963.

Martine Franck was verlegen en niet gemaakt om ‘op straat te leven’, zei haar man vaak lachend. Toch is het haar gelukt om de hele wereld rond te reizen en fantastische momenten op de gevoelige plaat vast te leggen.

Perfect witte muren

De expositie bevindt zich op de tweede verdieping van het Fotomuseum in Antwerpen. De expo is niet te missen, want ‘Martine Franck’ staat in koeien van letters op de muur. Wie al naar het FOMU is geweest, weet dat het museum bekend staat om zijn vlekkeloze witte muren en indrukwekkende raampartijen. De architectuur past perfect bij de stijl van Martine Franck.

Bij mijn bezoek was de zaal leeg, met uitzondering van een wat oudere dame die zeer aandachtig en geïnteresseerd naar elke foto en elke tekst keek. Met een vriendelijke glimlach gaf ze ons haar stille goedkeuring om binnen te komen en wat foto’s te maken.

169114737 1342085719492644 359227261279610104 n

Het eerste wat mij opviel bij het binnenkomen was hoe esthetisch de zaal was. Alle foto’s van Martine Franck zijn zwart-wit met een houtkleurig kader eromheen. Het geheel straalt rust en sereniteit uit.

Bij elke foto kijk je door de ogen van de fotograaf. Je mag mee in de lens gluren en kan je zo inbeelden wat er zich afspeelde toen de foto genomen werd. De muren in de zaal zijn zo ingericht dat geen enkele zaal op een andere lijkt.

Eerst een band creëren

Franck heeft heel wat bekende artiesten gefotografeerd. Toen ik een foto van Michel Foucault zag, bedacht ik me dat het fantastisch moet geweest zijn om al die interessante mensen voor je lens te hebben. En de ongelooflijk interessante gesprekken die daaruit voortvloeien.

Het was voor mij dan ook geen verrassing toen ik las dat Franck eerst in gesprek ging met haar subjecten voordat ze foto’s maakte. De portretten zijn natuurlijk, amper geposeerd.

Wanneer je verder wandelt, ontwaar je plots een soort thema per groep foto’s. In het begin zijn het vooral portretten van bekende artiesten, maar na de tweede ruimte wordt plaats gemaakt voor een volledig nieuw onderwerp.

Vanuit een sociaal engagement voert Franck een strijd voor vrouwen, ouderen, vluchtelingen en bedreigde gemeenschappen wereldwijd. Op twee muren hangt een reeks foto’s van ouderen in een rusthuis. Pakkend, omdat ze zo puur en oprecht zijn.

In een van de foto’s zie je een oude dame die heel gelukkig naar de camera toe wuift. Het geeft je een intens gevoel van geluk.

166699893 124888919559024 4829396392517179134 n

Sfeerwissel

In de allerlaatste zaal verandert de sfeer plots. Twee muren van de vier zijn blauw in plaats van wit. Boven elke foto hangt een spot, wat voor een gezellige sfeer zorgt.

Op de witte muren hangen foto’s van de gereïncarneerde eerste Tibetaanse lama die Franck ontmoette, Kalu Rinpoche. Een kleine jongen van wie werd beweerd dat hij Rinpoche’s reïncarnatie was. Mijn lievelingsfoto van de reeks is die van het jongetje en zijn meester. Op het hoofd van de meester zit een vogel, die met het jongetje aan het spelen is.

168429812 1119773311828519 2516954841505089557 n

Het einde van de expositie is in zicht wanneer ik me realiseer dat ik een zaal heb gemist. Ik was fan en wilde meer. Helaas komt aan al het goede een einde.

Voordat ik vertrek, beslis ik om langs het souvenirwinkeltje te gaan. Daar vind je allerlei postkaartjes, wat mij altijd heel gelukkig maakt. Er zijn ook boekjes van de vorige exposities en natuurlijk fotomaterialen zoals polaroids en analoge camera’s. Ik moet mezelf tegenhouden om geen camera te kopen en kom met drie postkaartjes naar buiten.

07 april 2021