KRANKk blaast een nieuwe wind door de elektronische muziekwereld met debuutalbum ‘Dark’

KRANKk blaast een nieuwe wind door de elektronische muziekwereld met debuutalbum ‘Dark’

Het muzikaal trio KRANKk liet vrijdag de 13e hun debuutalbum ‘Dark’ op ons los. Hun releaseconcert is door het COVID-19 virus uitgesteld naar een nog onbekende datum.

De plaat vormt een mix van UK garage, darkstep en grime. “Al vinden we het moeilijk om in genres te denken, KRANKk is gewoon KRANKk”. Niet zo gek, als je weet dat ze oorspronkelijk uit de jazz- en klassieke muziekwereld komen.

Ik spreek met 2/3 van het trio af in een café in Antwerpen. Bij aankomst zitten drummer Thomas Geysen en toetsenist Aram Abgaryan me al op te wachten. Hun gitarist, Willem Heylen, is op tournee in Chili. Al zijn de twee druk in de weer met hun master aan het conservatorium, studentenjobs en natuurlijk hun muzikaal debuut ‘Dark’, toch vinden ze een opening in hun agenda om er wat meer over te vertellen.

Welke elementen zijn volgens jullie kenmerkend voor ’Dark’?

Thomas: “Het album heet ‘Dark’ omdat we vertrokken zijn vanuit darkstep en future garage. De grauwe melancholische sfeer, ruige bassen en speciale ritmes vormen een leidraad doorheen het album. Realisme in de lyrics gaan hand in hand met het surrealisme in de muziek. De texturen en de kleine sounds op de achtergrond brengen de producties tot leven. Ik haal veel inspiratie uit de muziekcultuur van de Caraïben, van waar mijn grootmoeder afkomstig is. Ik vind het belangrijk om onze roots te betrekken in de muziek die we maken.”

Aram: “In 'Dark' gebruiken we veel organische samples en sounds. Een essentieel instrument dat in meerdere nummers voorkomt is bijvoorbeeld de Armeense duduk. Deze houtblazer komt meermaals aan bod doorheen het album. Zowel live gespeeld, als in gemanipuleerde samples. Het instrument is niet makkelijk te bespelen, maar heeft een heel warme en expressieve klank. Het past goed binnen de duistere sfeer die het album definieert.

Jullie hebben reeds met Miss Angel en Blu Samu gewerkt, en op het album staan collabs met Tsar B en David Ngyah. Dat zijn grote namen uit de Belgische muziekindustrie om op een debuutplaat te zien pronken.

Thomas: “Het is een heel leuk en leerrijk proces geweest om met zo’n gemotiveerde mensen samen te werken. Vooral omdat we ze al persoonlijk kenden, of hen al eerder tegenkwamen binnen de muziekwereld. Zo’n samenwerking werkt erg motiverend, omdat we elkaar aanvullen en een gemeenschappelijke ambitie delen. Ik geloof dat mensen met dezelfde smaak elkaar aantrekken en inspireren.”

Hoe verloopt dat dan, zo’n collab met een vocal?

Aram: “Wij laten vaak een sketch horen met zoveel mogelijk open ruimte voor vocals. Wanneer we merken dat er inspiratie wordt opgewekt, zijn we vertrokken. De eerste ideeën zijn er meestal snel, maar het is vooral cruciaal om op dezelfde golflengte te zitten naar de afwerking toe."

"Onze muziek heeft vaak een specifiek thema, en dat moet uiteraard ook matchen met de lyrics. We denken steeds na over wat er nog beter kan. Soms wijken we wel eens af van de standaarden binnen het grime of UK garage genre, waardoor er minder snel een referentie gevonden kan worden voor de vocalisten om inspiratie uit te halen.

"Bijvoorbeeld tijdens het schrijven van 'Crazy' kreeg David Ngyah, die vooral thuis is in de blues en soul, de uitdaging om in een sneller tempo te functioneren. Zijn diepe lyrics moesten binnen een strak ritme passen, wat niet altijd even makkelijk bleek. Maar uiteindelijk mag het resultaat er zijn.”

Hebben jullie een persoonlijke favoriet op het album staan?

Thomas: “Moeilijke vraag, want ik hoor elke track even graag. Al is 'Rapture' wel een nummer dat een grote waarde heeft voor mij. Wanneer ik met mijn hoofdtelefoon aan op mijn terrasje sta en naar de kathedraal kijk, ervaar ik in die vier minuten hoe ik me de afgelopen jaren heb gevoeld."

"Het stilaan op je eigen benen komen te staan, verhoudingen met vrienden en familie, te maken krijgen met verlies, het nadenken over de toekomst die steeds dichterbij lijkt te komen. De vertraging in de groove in het laatste deel doet me denken aan de tegenwerking van de tijd. Maar eigenlijk… is gewoonweg het hele album gestoord”, zegt hij lachend.

Aram: “Momenteel? 'Don’t Forget'. Vooral omdat dit het eerste nummer is waarbij we samenwerken met getalenteerde MC’s uit de UK. Ik houd van de melancholische vibe in combinatie met de realistische lyrics. Coco en Manga beschrijven hoe ze, net zoals wij, door het leven gaan met een liefde voor muziek en voor hun luisteraars. Daar hecht ik enorm veel waarde aan.”

Hoe zijn jullie tot de samenwerking met de Britse Coco en Manga Saint Hilare gekomen?

Aram: “Via sociale media valt er veel talent te ontdekken. We zoeken artiesten met wie we graag zouden willen samenwerken en proberen zo in contact te komen. In Engeland wordt vaak live op de radio gefreestyled onder grime-artiesten. Dan beeld je je al snel in hoe het zou zijn om dat samen met hen te kunnen doen. Hopelijk kunnen we op een dag zelf ook zo’n sessie doen, bijvoorbeeld op BBC-1Xtra.”

Thomas: “Via I-son Selekta die zijn All About Grime’ Radioshow heeft op Radio Panik, zijn we aan veel directe contacten gekomen. Hij support ons enorm, waarvoor we hem heel erg dankbaar zijn."

"Hij laat ons bijvoorbeeld tijdig weten welke artiesten de freestyle-sessie komen doen. Daar hebben we Coco en Manga Saint Hilare onder andere ontmoet.”

Mag ik zeggen dat jullie de enigen zijn in België die op UK Garage geïnspireerde muziek maken en die vervolgens live performen?

Aram: “We zijn buiten onze gemeenschappelijke connectie met deze muziek ook bewust opzoek gegaan naar een genre dat nog niet live werd uitgevoerd. Maar je ziet allerlei invloeden uit de elektronische muziek meer en meer aan bod komen tijdens live optredens van bands.”

Thomas: “Ik vind denken in genres moeilijk, omdat we alle drie individuele artiesten zijn met een eigen stem. Alle inspirerende genres en subgenres waarmee we doorheen de in aanraking zijn gekomen, sluipen in onze muziek: waaronder UK Garage.

Hoe zijn jullie erachter gekomen dat jullie een liefde delen voor het UK garage genre?

Thomas: “Ik kom binnen de jazzafdeling op het Conservatorium van Antwerpen vaak in aanraking met complexe ritmes en polyritmiek, door leerkrachten zoals Stéphane Galland, Stijn Cools en Teun Verbruggen. Willem en ik experimenteerden hier vaak mee gedurende onze opleiding."

"Vanuit een drang naar verandering zijn we gaan nadenken over wat we zelf misten binnen de scene en hoe we kunnen omspringen met het materiaal dat we ter beschikking hebben. Toen ben ik Aram tegengekomen via een gemeenschappelijke vriend, dj en technoproducer Cellini. Na een nachtje naar elkaars playlists te luisteren, merkten we al snel dat UK garage en grime de vibes opwekten die wij misten in een live uitvoering.”

En dat alles combineren jullie met jullie master aan het conservatorium. Lastig, lijkt mij?

Aram: “Ik zit nu in mijn eerste jaar master en heb er bewust voor gekozen om dat op te splitsen. Ik wil volledig kunnen gaan voor waar ik momenteel mee bezig ben.”

Thomas: “Exact, ik ben in januari met drie projecten gestopt om me te kunnen focussen op KRANKk. School, vier aparte projecten én mijn studentenjob combineren werd wat te veel. Het is belangrijk om prioriteiten te stellen.”

‘Crazy’, het nummer met David Ngyah, bespreekt onder andere de druk die een artiest voelt om te blijven presteren. Hoe zit dat bij jullie nu het album uitkomt?

Aram: “De laatste tijd probeer ik echt te ontspannen. Constant stressen is fysiek gewoonweg niet draaglijk. We zoeken hoofdzakelijk de fun op in wat we doen en genieten van het hele avontuur.”

Thomas: “Inderdaad, het zou zonde zijn om constant afgeleid te worden door onzekerheden rond wat je maakt. Ik voel momenteel hoofdzakelijk motivatie om steeds beter te worden, van druk heb ik niet zo'n last.”

Aram: “Op momenten dat we muzikaal vastzitten, schuiven we dat nummer even aan de kant en werken we aan andere dingen. Het is daarnaast ook heel belangrijk als muzikant om je lichaam goed te onderhouden, vind ik. Aangezien het bespelen van een instrument en het opstellen voor een show fysiek zwaar kan zijn.”

Thomas: “Goed eten en sporten helpen echt om stress te onderdrukken. Ik boks en fitness. Soms trainen we samen. Jezelf fit voelen is belangrijk om mentaal en fysiek on track te blijven. We zijn daar alledrie hard mee bezig.”

Hoe doen jullie dat, met zijn drieën nummers maken?

Thomas: “We zijn begonnen met ons te verdiepen in het producen, zodat we zonder limiet kunnen maken wat we in gedachten hebben. We experimenteren en jammen met onze instrumenten en producen zoveel mogelijk, waarna we die producties bestuderen en optimaliseren om ze live te kunnen brengen.”

Aram: “Concreet is het meestal zo dat wanneer iemand een idee heeft, die dat individueel al uitwerkt en dan doorgeeft aan de anderen. Zo is er een fundament dat inspireert, waar dan elementen aan kunnen worden toegevoegd.”

Thomas:Aram is naar mijn mening toch wel head of production. Wanneer we met zijn drieën samenzitten, werkt hij de schetsen af. Vervolgens komen we opnieuw samen om details te bespreken. Na afwerking beginnen we te studeren, om de live uitvoering even goed op punt te zetten als de productie."

"We hebben ons de afgelopen twee jaar vooral gefocust op hoe onze live performance een meerwaarde kan betekenen. Er is een heel open communicatie en een zalige vibe onderling, ik kan geen beter collectief wensen.”

Wat ligt er nog in het verschiet voor KRANKk?

Aram: “Hoofdzakelijk werken aan de beleving van onze live performances. Er staan nog veel ideeën klaar om uit te werken, alsook veel artiesten om mee samen te werken. We zijn vanaf maart Artist in Residence in Trix waar we ons werk kunnen voortzetten binnen een professionelere werkomgeving.”

Thomas: “We gaan daarnaast ook meewerken aan een project van het Creative Accessibility Network met de Vooruit in Gent. De bedoeling is om concerten toegankelijk te maken voor een breder publiek, door alle zintuigen te activeren en zo de beleving van live performances te versterken. Zo wordt er geur, smaak en grafische vormgeving toegevoegd. Heel technisch allemaal, maar supercool!"

"Het zorgt ervoor dat je een veel breder publiek bereikt en extra aandacht geeft aan mindervaliden, blinden, slechtzienden en doven. Dat is iets wat we kunnen meenemen in de toekomst en wat ook noodzakelijk is voor een live-act als de onze. Omdat we bij instrumentale nummers geen frontman hebben, kunnen visuals een grote meerwaarde zijn voor de ervaring die we willen meegeven.”

TessJacobs

'Als de wereld begrijpelijk was, zou er geen kunst bestaan' - Camus

Gerelateerde tips